పద్యాలు - 2

కంద||

చీకాకుతొ పాప యేడ్చెన్

చీకటి యందున్, చెడు కను సెగ తగిలిందే మో కాబోలనె కొందరు
మోకాలికి బోడిగుండు ముడిపడెను గదా!

కంద||
ఈపాటికె నరకములో 
పాపులతో నిండిపోగ,పాపారాయన్ 
పాపికి చోటే దొరకక
పాపాత్ముండైన నరుఁడు స్వర్గముఁ జేరెన్.

ఆటవెలది||
ఆదివారమందు అపరాహ్న వేళలో
బాసు ఫోను చేసి పనికి పిలిచె!
వళ్ళు మండి నేను వార్నింగు నిస్తినీ
వేళ కాని వేళఁ బిలువఁ దగునె?

అమరుల త్యాగముల్ ఫలియ అంతిమ తీర్పు నొసంగు రాష్ట్రమున్ 
సమరపు బావుటా లెగుర సాకరమౌ తెలగాణ నిక్కమున్ 
సమసమ రాజ్యమౌ మనదె సస్యపు శ్యామల ప్రాంతమౌ 
నమవస నాఁడు విస్తరిలు నాకసమందు మనోజ్ఞకాంతులే

చదువులు సంపదల్ ఇచును సౌఖ్యమునిచ్చును తోడ కష్టముల్! 
ఇది ఒక ర్యాటురేసు, ఇదె ఈసుకు వాసము, లేదు తృప్తియే 
పదిలపు జీవనం కొఱకు ప్రాధమ విద్యయె చాలునోయి, పై 
చదువులు వ్యర్థమే కద ప్రశస్త సుఖాస్పద జీవనమ్ముకై !!

ఇచ్ఛ లేని పెళ్ళి ఎగ్గొట్ట నొక ఇంతి
పిచ్చి పట్టినట్లు బెట్టు చేసె
గాలి సోకెనేమొ కాబోలు యనిరంత 
ప్రేతకళ వహించెఁ బెండ్లికొడుకు

అర్థ శాస్త్రమె తెలియని అర్థ మంత్రి

పదవ తరగతె చదవని ప్రధమ మంత్రి

కౄర నేరస్థులను గూడు గృహపు మంత్రి

కనుడు జనులార దుస్థితి కన్నులార

తెలుగు పుస్తకం చదవగా తెలివి పెరుగు

తెలుగు పద్యాన్ని రాయగ కలుగు తృప్తి

మాతృ భాషైన తెలుగును మరువనేల


తేటగీతి:
అర్థ శాస్త్రంబె తెలియని అర్థ మంత్రి
పదవ తరగతె చదవని ప్రధమ మంత్రి
కౄర నేరస్థులను గూడు గృహపు మంత్రి

కనుడు జనులార దుస్థితి కన్నులార!! 

పద్యాలు - 1

కంద||

స్వాతంత్ర్య భారతము అవి 
నీతీ, దోపిడి నిలయము, నిర్భాగ్యుడి జీ
వితమొక ఆకలి గీతం 
స్వాతంత్ర్య ఫలమ్ము నందు జనులేరి కనన్

కంద||

సంసారిని కాదు, పరమ 

హంస ననుచు నమ్మబలికె, అద్భుతముగ మీ
మాంసను భోదించె, కడకు 
సంసారిగ మారి యోగి సంతసమందెన్!!
(నిత్యానంద గురించి)

కంద||
తమ్ములు, యన్నలు, చెళ్ళెలు
కమ్మగ పిన్నమ్మ యనగ, కాంచిన వాడై
రమ్మని పిలవగ తా చిన్-
నమ్మా రమ్మనుచు పిలిచె నాలిన్ పతియే !!

(కేంద్ర మంత్రి దగ్గుపాటి పురుంధరేశ్వరిని గూర్చి)

కంద||
ఆ తండ్రి పదవి మాటున 
భూతల వనరులను పొంది, భూములు కబ్జా
పాతెను, గోతులు తీసెను,
నైతిక విలువలను వీడి నాయకుఁ డయ్యెన్.
(జగన్ గూర్చి)

కంద||
ఓదార్పను నాటకమును
తాదలచిన పదవినొంద తలపెట్టె జగన్
కాదది పదవికి నిచ్చెన
ఓదార్పులు సేయువాని కోరిమి లేదే!
(జగన్ గూర్చి)

కంద||
పచ్చి మాంసమ్ము దినువాడు, బ్రాహ్మణుండు
ఒక్క చోటనె నివసించె నొక్క నాడు !
కరువు బ్రాహ్మడి జీవనం బరువు చెయ్య
పక్షి మాంసమ్ము కటికుడే పంచి ఇచ్చె !! 

(త్రిశంకుడు, విశ్వామిత్రుల కధ ఆధారంగా)

కంద||
పేషీలో మంత్రి గణము
ధూషణలతొ పొద్దుబుచ్చి దోపిడి సేయన్
ఈషన్మాత్రము పట్టక 
రోషమ్మును వీడువాఁడె రోషయ్య యగున్


ఆటవెలది||
ఫిన్నులాండుయందు వేసంగి కాలాన
అర్ధరాత్రి సూరుఁ డస్తమించు,
శీతకాలమందు చీకటే రోజంత
మనసు తేలికగును మంచు కురియ

ఆటవెలది||
రామరావు గారు రంజాను మాసాన
ఇఫ్ఫుతారునిచ్చె ఈదు చెయ్య 
తలకు కుచ్చు టోపి, ధరియించె శల్వారు 
రాముఁడు ముదమున ఖురాను చదివె

తేటగీతి||
చోరులధికార పీఠంబు కూరుచుండ
వంది మాగధుల్ పదవులన్ పంచుకొనగ 
సొంతపు ప్రచార సాధనాల్ వంత పాడ
జార చోరులఁ గీర్తించువారె ఘనులు!!

కంద||
వనమెల్లా తా జేరి ద
హనమున్ సల్పిన తరుణము, అరుదెంచగ రా 
వణ, వనమే పళ్ళెముగా 
హనుమంతుఁడు రావణునకు హారతి పట్టెన్

ఆటవెలది||
వింత వేషధారి వేడుకల్ జరుగంగ
గాడ్దె వేషమేసె గడుసు ఒకడు
గడుసు తనము జూసి కామమే కల్గెనో, 
ఖర వదనుని కరము కన్య బట్టె!!

ఆటవెలది||
మనసు పడిన యట్టి మగువతోడ పరిణ
యమున కేల వస్త్ర మాభరణము?
పెళ్ళి పేరు జెప్పి భేషజం జూపంగ 
పసిడి నగలు, కంచి పట్టు లేల?

తేటగీతి||

ఆంజనేయుఁడు ధరియించె నడ్డుబొట్టు

సీత, రామయ్య పాత్రకే చెళ్ళెలాయె
రామరావణ నాటకం రక్తిగట్ట
చేరి వారాడి రంతట "శివునిలీల"

తేటగీతి||
శంకరుండను యువకుండు చారుశీలి 
చక్కనైనట్టి చిన్నదీ సత్యభామ 
కులము గోత్రంబు వేరైన కొదువ యేమి? 
సత్యభామను పెండ్లాడె శంకరుండు


కంద||
చెప్పిరి జ్యోస్యులు ఇట్టుల
తప్పదు మృత్యువు వరునకు, తాళే పామౌ! 
చప్పున పెద్దలు కూడగ 
కప్పకు సుందరికి పెండ్లి ఘనముగ జరిగెన్!!

అసంతృప్తి అసంతృప్తి!!

అసంతృప్తి అసంతృప్తి,  అందరికీ అసంతృప్తి
ఏదో తెలియని వెలితి, బయటకు చెప్పని వెలితి!!

ఉద్యోగం లేనోడికి లేదేయని వెలితి,
అది ఉన్నోడీకి కొత్తది లేదేయని వెలితి!!
దేశం విడిచినవాడికి దూరం ఒక వెలితి,
దేశంలో ఉన్నోడికి  డబ్బులు చాలక వెలితి.

పిల్లలు లేనోడికి లేరే యెట్లా అని వెలితి,
పిల్లలు పెద్దయితే చేతికి రాలేదని వెలితి.
చేతికి వచ్చిన పిల్లలు దూరం అయ్యారని వెలితి,
చెంతన ఉన్నోడికి చెప్పలేని మరో వెలితి.

సండే భోజనం - పిచ్చాపాటీ కబుర్లు

"అప్పుడే పన్నెండయ్యింది. తొందరగా తయారవుతావా?" ల్యాప్‌టాప్ నుంచి మొహం తిప్పకుండానే మా ఆవిడనడిగాను."నేను రెడీ, బుజ్జిగాడు కూడా రెడీ. నువ్వు కూడా తయారయితే తొందరగా వెల్లొచ్చు." సమాధానం.సండే. బద్దకంగా ఉంది. తెలిసినవాళ్ళు భోజనానికి పిలిచారు.మేముండే దేశంలో చలికాలం అంతా చలీ, చీకటి కనుక వేసవి విలువయింది. అలాంటి వేసవిలో అందమయిన ఆదివారం ఇలా భోజనానికి వెల్లడం విసుగ్గానే ఉన్నా ప్రామును తోసుకుంటూ మెల్లిగా కదిలాం.

చక్కగా లేక్ సైడ్ స్విమ్మింగ్ వెలితే ఎంతబాగుండేది!! పిలిచినప్పుడు వెల్లాలి తప్పదు. ఇక్కడ ఉండే తెలుగువాల్లే అతికొద్దిమంది కనుక ఇలా భోజనాలపేరుతోనయినా అప్పుడప్పుడూ కలిస్తే బాగుంటుంది.డిన్నర్ అయితే బాగుండేదనుకున్నాను.అపార్ట్‌మెంటు బయటివరకూ మసాలా వాసనలు వస్తున్నాయి. చికెన్లో మసాలా బాగానే దట్టించినట్టున్నారు. వాల్లబ్బాయి కిందకు వచ్చి మరీ మమ్మల్ని తోడుగా తీసుకెళ్ళాడు.  వెల్లేవరకు మా ఫ్రెండ్, వాల్లావిడా సినిమా యాక్టర్ల క్రికెట్ మాచ్ చూస్తున్నారు. సోఫాలొ కూర్చున్నాం. ఇంతలో కోక్ వచ్చింది. మెల్లగా సిప్ చేస్తూంటే మీరు మాచ్ చూడట్లేదా? భలే ఇంటరెస్టింగ్‌గా ఉంది అన్నాడు మావాడు."వీళ్ళను సినిమాల్లో చూడ్డమే కష్టం, ఇంకా బయట కూడా చూడాలా" అన్నాను.ఇంతలో మంచు మనోజ్ పక్క హీరోయిన్‌తో ఏదో కుళ్ళు జోకులేస్తున్నాడు. "అసలు వీడు హీరో ఎలాగయ్యాడో? తండ్రి ఇండస్ట్రీలో ఉంటే  ఎవడైనా హీరో గావచ్చు" అన్నాన్నేను. అసలే నాకు నోటి దురుసు. మనసులో ఏదయినా తోస్తే బయటికి కక్కకుండా ఉండడం కష్టం."ఎందుకండీ, బాగానే ఉంటాడుగా? చిరంజీవి కొడుక్కన్నా నయమే కదా?" అంది మా ఫ్రెండ్ వాల్లావిడ.నాక్కాస్త దిమ్మ తిరిగింది. చిరంజీవి కొడుకూ నాకు నచ్చడు గానీ మనోజ్ కంటే నయమే అని నా అభిప్రాయం. ఎవరి టేస్టు వారిది అనుకున్నాను. నాకింకా వాళ్ళు ఫలానా సామాజిక వర్గమని తెలియదు. అప్పటికి కూడా ట్యూబ్ లైట్ వెలగలేదు."అవును చిరంజీవి కొడుక్కి కూడా మొహానికి ఎన్నో ఆపరేషన్లు జేస్తే ఇప్పుడు ఆమాత్రం ఉన్నాడట" అంటూ కవర్ చేశాను.భోజనాలకు ఇంకాస్త టైముంది. కాస్సేపు పిచ్చాపాటీ మాట్లాడుతున్నాం.  కాస్సేపు ఆస్ట్రేలియాలో భారతీయులపై వేధింపులూ, పారిస్ ఎయిర్‌పోర్టులో ఇండియన్స్‌పై వివక్షా లాంటి వాటిగురించి సీరియస్‌గా మాట్లాడుకున్నాం. అంతలో నార్వేలో భారతీయులపై కేసు గురించి మాఫ్రెండు వాల్లావిడ చాలా సీరియస్ అయింది. "అసలు వీళ్ళకు భారతీయులంటే లెక్కే లేకుండా పోయింది. ఎంత పొగరు? వీళ్ళకు మనమంటే ఏంటో చూపించాలి" అంది.భోజనాలకు లేచాం. కోడి కూరా, రాగి సంకటి. ఒంగోలు స్పెషల్. కాస్త మసాలా ఎక్కువైనా బాగానే ఉంది."మీ ఒంగోలు స్పెషల్ బాగుందండీ. థాంక్స్." అన్నాను.మల్లీ పిచ్చాపాటీ మొదలయింది. 


ఈసారి తెలంగాణ, ఆంధ్రా గురించి టాపిక్ మల్లింది. నాక్కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపించింది. అవతలి వాళ్ళు విభజనకు వ్యతిరేకమని తెలుసు. ఈమధ్యన ఇదో సమస్యయిపోయింది. ఈడిస్కషన్ వచ్చిందంటే అందరికీ ఇబ్బందే. మొహమాటాలు తొలగిపోయి ఒక్కోసారి వాదనలు వేడిగా మారుతాయి. అందరం తొందరగానే ఈ టాపిక్ నుంచి బయట పడ్డాం. నిజానికి నేనే డైవర్ట్ చేశాను.ఇంతలో  టాపిక్ దళితులగురించీ, రిజర్వేషన్ల గురించీ మల్లింది. మా ఫ్రెండ్ వాల్లావిడ వాల్ల ఊరిలో దళితుల గురించి చెబుతుంది. "ఈమధ్యన వీల్లకు బాగా ఎక్కి పోయింది. నాకయితే వాల్లను చూస్తేనే అసహ్యం వేస్తుంది.  ధైర్యంగా వచ్చి ఆటోల్లో పక్కనే కూర్చుంటున్నారు. నిన్నమొన్నటిదాకా మాకింద పనిచేసేవారు నా పక్కన కూర్చోబోతే నేను లేచి వెల్లిపోతాను" ఇంకా ఏదో చెబుతుంది.ఇందాక ఈవిడే కదా ఆస్ట్రేలియాలో భారతీయులపై వివక్షను గురించి ఆవేశంగా మాట్లాడింది? ఇంతలో ఎంత మార్పు? మనదాకా వస్తే అన్ని సూత్రాలూ మారుతాయి కాబోలు.అప్పటిగ్గానీ ట్యూబ్‌లైట్ వెలుగలేదు. ఔను, కారంచేడు వీల్లూరికి ఎంత దూరం? అడగాలా? ఆవిషయం గురించి గానీ మాట్లాడానంటే కిచెన్ కత్తితో పొడిచి తరిమేస్తారేమో, తొందరగా బయటపడాలనుకున్నాను.     

(on Friday, 20 September 2013 )

పదండి ముందుకు

పదండి ముందుకు
పదండి త్రోసుకు
పోదాం పోదాం పైపైకి!

ట్యాంకుబండుపై
కవాతు చేయగ
హైదరబాదుకు సాగండి!

పోలీసొల్లూ,
బారికేడ్లూ,
తుపాకులా మనకడ్డంకి?

రాష్ట్రసాధనే
ఆశయమ్ముగా
ఉద్యమస్ఫూర్తితొ నడవండి!

చేతిన జెండా
చూపున లక్ష్యం
గుండెధైర్యమున పదరండి. 

ప్రజాకాంక్షలే
అసలే పట్టని
ప్రభుతను తరమగ కదలండి!

దోపిడిదారులు
కబ్జాకోరులు
మోసగాళ్ళనూ ఎదిరించండి!

ఇంటిదొంగలను తన్నండి,
పరాయి మూకల తరమండి!!
(on Thursday, 27 September 2012)

దేముడికీ చావొస్తుంది!!-ముగింపు (కథ)

రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ సత్తిరాజు చింతచెట్టు ఆశ్రమానికి భక్తుల రాక విపరీతంగా పెరిగింది. హుండీలు చూస్తుండగానే నిండుతున్నాయి. వచ్చినడబ్బుతో చింతచెట్టు ఆశ్రమాన్ని పెద్ద రాజభవనం లాగా కట్తారు. ఇంకా అనేక చోట్లకూడా ఆశ్రమాలు స్థాపించి ప్రచారం మొదల్పెట్తారు. ఆశ్రమాలు పెరుగుతుండడంతో దానితోపాటు భక్తులు కూడా పెరుగుతున్నారు. 

కొన్నాల్లు పొయ్యాక సత్తిరాజుకు, మిగతా శిష్యులకూ ఒక ఐడియా వచ్చింది. ఎన్నాల్లు ఇలా హుండీలు పెట్టి డబ్బులు తీసుకుంటాం, ఆశ్రమం తరఫున ఒక ట్రస్టును పెడితే ట్రస్టుపేరుచెప్పి దర్జాగా డబ్బులడుక్కోవచ్చు అనుకున్ని ఒక ట్రస్టును స్థాపించారు. ఇప్పటికే విదేశాల్లో కూడా ఆశ్రమాలు ఉండడంతో విదేశాల్లో కూడ ట్రస్టు పేరుతో డబ్బులు వసూలు చెయ్యడం మొదలుపెట్టారు. ఊరికే డబ్బులు తీసుకుంటే బాగుండదు కాబట్టి వచ్చిన డబ్బులో ఒక నయాపైసా వంతు ఖర్చుచేసి వారిజిల్లాలో మంచినీటి సౌకర్యాలు, ఒకట్రెండు హాస్పిటల్లూ పెట్టారు. దీంతో సత్తిరాజు ఒకే దెబ్బకు రెండు పిట్టలు పట్టాడు. తనభక్తులకు తనను సమర్ధించడానికి ఒక సాకు దొరికింది, దానితోపాటు ఇంకా ఎక్కువ డబ్బు వసూలు చెయ్యడానికి తనకు అవకాశం కూడా దొరికింది.

రంగడు అదే ఊర్లో ఉండి సత్తిరాజును మొదటినుంచీ ఎరిగినవాడు, ఆండాల్లమ్మ చెయ్యిపట్టుకున్నప్పుడు సత్తిరాజును కొట్టిన వారిలో ఒకడు. రంగడు ఈసత్తిరాజు దేముడు కాదు, వీడు ఒకప్పుడు ఒట్టి జులాయి అని అరిచాడు. రంగడి గోల ఎవరూ పట్టించుకోలేదు. ఏం, నీడబ్బులేమన్నా ఆశ్రమానికిచ్చావా నీకెందుకు అని ఒకడన్నాడు. ఔరా, నాదాకా వస్తే కానీ నేను మాట్లాడకూడదా అని రంగడు బుర్రగోక్కున్నాడు. మనఊరికి నీల్లిచ్చాడు కదా, మహిమలున్నా లేకపోయినా సత్తిరాజు దేముడే అని మరొకడన్నాడు. ఇదేపని ఎంతమంది రాజకీయ నాయకులు చెయ్యగలుగుతున్నారు, వారు చెయ్యలేనిపని నేడు మన సత్తిరాజు చేశాడు, సత్తిరాజు దేవుడే అని ఇంకోడన్నాడు. విదేశస్తుల దగ్గరినుండి డబ్బులు కొల్లగొట్టి మన ఊరికి నీళ్ళు తెచ్చాడు, సత్తిరాజు అభినవ రాబిన్‌హుడ్ అని మరొకడన్నాడు. డబ్బులిమ్మని ఎవ్వరినీ అడగలేదు కదా, ప్రజలు తమకు తాముగా వచ్చి డబ్బులిస్తే తీసుకుంటే తప్పేంటి అని ఇంకొకడన్నాడు. చేతనయితే నువ్వు దేవుడని చెప్పుకో ఎవరొద్దన్నారు అని ఇంకోడన్నాడు. నీదంతా ఉట్టి 'హేటు' వాదం, మేము మాట్లాడేదే వాస్తవం దబాయించారు. 

రంగడికేమీ పాలు పోలేదు. అదేంటి రాజకీయనాయకులతో పోలుస్తున్నారు, వారినేమీ దేవుడని చెప్పి మొక్కట్లేదు కదా అనుకున్నాడు. ఏమిటి విదేశస్తులను మోసం చేస్తే అది మాత్రం మోసం కాదా, మనలను చేస్తేనే మోసమా అనుకున్నాడు. డబ్బులు అడిగి తీసుకుంటేనే మోసమా, దేవుడని చెప్పి నమ్మించి డబ్బులు తీసుకుంటే మోసం కాదా అనుకున్నాడు, పైగా ఆపని తాను చేసి చూపించాలంట. ఒకపక్క అదిమోసమని చెబుతుంటే అదే మోసం తనను చెయ్యమంటారు ఏంటో అనుకున్నాడు. 

కొన్నాల్లకి సత్తిరాజుకు జబ్బు చేసింది. రేపో ఎల్లుండో అనేలా తయారయ్యాడు. భక్తులు దేశదేశాలనుండి వచ్చి సత్తిరాజుకోసం ఏడుస్తున్నారు, గుండెలు బాదుకుంటున్నారు. తనతోపాటు ఊరిలో పెరిగి, తను చూస్తుండగా చిల్లరదంగతనాలు చేసినవాడు, తనచేతిలో తన్నులు తిన్నవాడు ఈరోజు ఇలా దేవుడిలా వెలిగిపోతుంటే రంగడికేం పాలుపోలేదు. చివరి రంగడికి తత్వం బొధపడింది. దేముడికి కూడా చావొస్తుంది కానీ ప్రజల అమాయకత్వానికి చావు రాదు అనుకున్నాడు. సత్యానందస్వామి ఆరోగ్యం కుదుటపడాలని భజన చేస్తున్న జనంతో తనూ గొంతుకలిపాడు.

Tuesday, 12 April 2011

దేముడికీ చావొస్తుంది!! (కథ)

సత్తిరాజు ఆఊర్లో ఒక మంచి జులాయి. మంచి జులాయి అంటే నిజంగా మంచి తెలివయిన జులాయి అన్నమాట. అల్లరి తిరుగుళ్ళూ, చిల్లర దొంగతనాలే కాదు తెలివిగా జనాలను ఎలా మోసం చెయ్యాలో బాగా తెలిసిన వాడు. ఊర్లో సత్తిరాజంటే తెలియనివారూ, సత్తిరాజును తిట్టని వారూ ఎవరూ ఉండరేమో. ఒకరోజు సంతలో ఆండాళ్ళమ్మ చెయ్యి పట్టుకున్నందుకు అక్కడి జనం చక్కగా వడ్డించడమే కాదు, మళ్ళీ ఊర్లో కనిపిస్తే మక్కెలిరుగుతాయని వార్నింగు కూడా ఇచ్చారు.

సత్తిరాజుకు అహం దెబ్బతిన్నది. ఛ!ఎందుకీబతుకు అనుకున్నాడు. ఊరోళ్ళమీద బాగ కసి పుట్టింది. అసలీ ఊళ్ళోనే ఉండొద్దు అనుకున్నాడు. కానీ ఎక్కడికని వెల్లగలడు? ఊరిబయట చింతతోపులో అలా ఒంటరిగా నడుస్తున్నాడు. ఆలోచిస్తున్*నాడు. ఏమిటి చెయ్యాలి? తనను కొట్టిన ఈఊరివారిపై ఎలా కసి తీర్చుకోవాలి అని తెగ బుర్రగోక్కున్నాడు. సరే కొద్దిరోజులు పట్నం వెల్లి గడిపి అంతా సద్దుమణిగినతరువాత మల్లీ ఊరికి రావచ్చని పట్నం బస్సెక్కాడు.

ఫట్నంలో అలా ఒంటరిగా నడుస్తూ ఉంటే కాషాయం బట్టలు తొడుక్కుని గడ్డం పెంచుకుని, గంజాయి పీలుస్తూ గుడిపక్కన కూర్చున్న ఒక జంగమయ్య కనిపించాడు. జంగమయ్యను చూడగానే సత్తిరాజు బుర్రలో తళుక్కున ఒక ఐడియా మెరిసింది. ఔను, తానొక స్వామీజీ అవతారమెత్తి ఊరికెల్తే? ఊరివాల్లు నమ్ముతారా? తనను కొట్టినవారు ఇప్పుడు తనమాట వింటారా? ఏమయితే అదయింది, ఇంకా ఎన్నాల్లీ చిల్లర దొంగతనాలు, జీవితంలో ఏదో ఒకటి గట్టిగా చేసెయ్యాలనే మొండి ధైర్యం వచ్చింది. జేబులో ఉన్న ఐదొందల నోటుతో మార్కెటుకెల్లి ఒక కాషాయం రంగు తాను గుడ్డా, ఉంగరాలజుత్తుండే విగ్గూ కొనుక్కొచ్చాడు. దారిన కనపడ్డ టైలరు దగ్గర కాషాయం గుడ్డతో రెండు నైటీ టైపు గౌనులు కుట్టించుకున్నాడు. బూక్‌స్టాల్ కెల్లి తెలుగులో కనపడ్డ రెండు భక్తి పుస్తకాలు, తత్వాలు కొన్నాడు. ఒక నెలరోజులు అలాగే పట్నంలో ఉండి పుస్తకాల్లో దొరికిన తత్వం ముక్కలు బట్టి వేశాడు. 

నెలరోజుల తరువాత ఒకరోజు రాత్రి సత్తిరాజు తిరిగి ఊరికెల్లాడు. చీకట్లోనే తనకు తెలిసిన ఇద్దరు చిల్లర దొంగలను కలుసుకుని తన ప్లాను చెప్పాడు. తెల్లవారగానే ఒక చెట్టుకింద కూర్చుని ఇద్దరు దొంగలనీ శిష్యులుగా చేసుకుని తత్వం మాట్లాడం మొదలుపెట్టాడు. ఆనోటా ఈనోటా ఊరిజనానికి అందరికీ సత్తిరాజు కొత్తావతారం గురించి తెలిసింది. మొదట నవ్వుకున్నారు, తరువాత సరేలే పోనిమ్మనుకున్నారు, మెల్లిగా ఏమో ఏ పుట్టలో ఏపాముందో? ఎక్కడికెల్లి ఏమహిమలు నేర్చుకున్నాడో అనుకున్నారు. మెల్లిమెల్లిగా సత్తిరాజు చింతచెట్టుకు జనం రాకపోకలు పెరిగిపొయ్యాయి. అన్నట్టు మరో విషయం! పట్నంలో ఉండగా ఒక గారడీవాడు రోడ్డుమీద ఆడుతుంటే సత్తిరాజు గంటలతరబడి చూసి కొన్ని చిన్నచిన్న విద్యలు నేర్చుకున్నాడు. ఇంతకుముందు జేబుదొంగతనాలు చేసే అనుభవం ఉండడంతో నేర్చుకోవడం పెద్ద కష్టం కాలేదు. ఇప్పుడు ఆ గారడీ బాగ కలిసొచ్చింది. చెట్టుదగ్గరికి వచ్చిన ఊరివారిని ఆకర్షించదంకోసం గారడీలు చెయ్యడం మొదలు పెట్టాడు. ఆండాళ్ళమ్మ విషయంలో తన ప్రేమ బెడిసికొట్టడం బాగ పనిచేసిందేమో, వచ్చినవారికి ప్రేమే దైవం అంటూ తత్వం చెప్పేవాడు.

ఇప్పుడు సత్తిరాజు వట్టి సత్తిరాజు కాదు, సత్యానందస్వామి. ఆనోటా ఈనోటా చుట్టుపక్కల ఉన్న ఊరివారందరికీ తెలిసిపొయ్యాడు. చింతచెట్టు చుట్టూ ఒక చిన్న ఆశ్రమం కట్టారు. జనాల రాకపోకలు పెరిగాయి. వచ్చినవారో అంతో ఇంతో డబ్బులు ఇచ్చేవారు, లేకపోతే ఏదయిన వస్తువు ఇచ్చేవారు. ఇప్పుడు సత్తిరాజుకూ, శిష్యులకూ రోజులూ బాగా గడుస్తున్నాయి. ఆశ్రమంలో కొంతమంది పెర్మనెంట్ భక్తులు ఏర్పడ్డారు. ఒకరోజు శివరాత్రినాడు మంచి టైం చూసుకుని సత్తిరాజు భక్తులకు తాను దేవున్ననీ, ఫలానా అవతారమనీ చెప్పుకున్నాడు. భక్తులు నిజమే కాబోలనుకున్నారు. దేవుడికి అతిదగ్గరి భక్తబృందంలో తామున్నందుకు మురిసిపొయ్యారు, తమవంతు ప్రచారం చేశారు. చూస్తుండగానే సత్యస్వామికి రాష్ట్రం మొత్తంలో భక్తులు పెరిగిపొయ్యారు.
(ఇంకాఉంది)